Za podstawę zjawiska, jakim jest moda można przyjąć dwie ścierające się siły: ideę generalizacji, która dąży do ujednolicenia wszystkiego wedle swojej miary oraz indywidualizm, który obdarzony jest takimi cechami jak zróżnicowanie i zamiłowanie do zmienności. Fenomen mody polega z jednej strony na połączeniu społecznych tendencji ku ujednoliceniu, a z drugiej na potrzebie wyróżnienia się i odmiany.

Moda jako zjawisko społeczne wyraża potrzebę jednostki do naśladowania, która uwalnia człowieka od trudów poszukiwania nowego i osobistych wysiłków twórczych a bazuje na poczuciu bezmyślnej lekkości powielania schematów ubierania.

Każda z poszczególnych warstw społecznych, zarówno w dawnych czas jak i obecnie posiada swój własny kod stylu ubierania prezentujący jej osobę na tle przynależności do określonej grupy. Moda klas wyższych jest egalitarnym zjawiskiem wzbudzający zazdrość i naśladownictwo w warstwach niższych. Wszystko to, co znajduje się po za kręgiem grupy tchnie egzotycznością i ekskluzywnością. Wraz z integracją społeczeństwa klasy uboższe ze zdwoją siła naśladują style elit, a te drugie z większą determinacją szukają nowości.

Obecnie moda pełni przede wszystkim pokazową rolę podkreślając różnice w standardach życia poszczególnych jednostek. W miarę upowszechnia się swym zasięgiem obejmuje szare tłumy na ulicach, i w tym momencie zaczyna zmierzać do swego kresu.

Więcej