W pracy mamy na sobie odzież roboczą, strój roboczy. Nawet lekarze czy sędziowie przywdziewają specjalny strój, który jest ich ubiorem roboczym, używanym jedynie w pracy (chyba że ktoś dla przyjemności ubiera się również w ten sposób poza firmą, ale to już inna historia). Garnitur prezesa czy garsonka sekretarki także można określić strojem roboczym .

Jednak są również takie zawody i takie prace, których wykonywanie wymaga szczególnych narzędzi pracy, w tym ubioru. Konieczna jest w nich odzież ochronna, której wymagają przepisy z zakresu bezpieczeństwa i higieny.

Odzież BHP chroni ciało pracowników przed uszkodzeniami, negatywnym oddziaływaniem szkodliwych substancji i innych tworzyw, z jakimi ma do czynienia podczas wykonywania obowiązków zawodowych.

W odzież BHP powinni być wyposażeni ślusarze, malarze, pracownicy sektora budowniczego (także drogowego), hutnicy, spawacze, tokarze, frezerzy. Ogólnie takich szat potrzebuje większość pracowników fizycznych.

Nieodpowiedni strój nie tylko nie chroni członka załogi przed negatywnymi warunkami pracy, ale również może przyczynić się do wypadku. Przykładowo: luźna koszulka może wkręcić się w zębatkę, pociągnąć pracownika i uszkodzić mu ciało. Odzież ochronna jest więc stosowana dla dobra ludzi.

Odzież BHP stosuje się również ze względów higienicznych. Idealnym przykładem jest gastronomia, gdzie jasny strój pozwala wykryć brud i nieczystości panujące w kuchni, a nakrycie głowy zapobiega przedostaniu się włosów do pożywienia.